Jak prawidłowo wznosić toast?

Alkohol, Dla Ciała, Lifestyle, Savoir Vivre / 

Wielu ludziom wznoszenie toastu niezmiennie kojarzy się z banalnym okrzykiem „na zdrowie” i wychyleniem kieliszka czystej wódki. Nic bardziej mylnego! Toast, według klasycznych zasad savoir-vivre, wznoszą najważniejsze osoby na przyjęciu i jest on krótką mową poświęconą osobie, na cześć której go wznosimy. Kończy się go wspólnym wypiciem szampana lub wina. Na pozór wydaje się, że to nic trudnego. Jest jednak kilka zasad, które warto poznać, by uniknąć kompromitacji, gdy dane nam będzie wznosić toast.

toast3_31.12

Odrobina historii

Zwyczaj wznoszenia toastów najprawdopodobniej wywodzi się jeszcze ze starożytnych obrządków religijnych. Grecy i Rzymianie w czasie posiłków lub uczt wznosili toasty za bogów lub bliskich zmarłych. Przed wychyleniem kielicha wylewali niewielką ilość wina na ziemię, by w ten sposób oddać cześć i szacunek tym, za których pito.

W naszym kraju tradycja wznoszenia toastów upowszechniła się za czasów króla Zygmunta I Starego. Z biegiem lat zadomowiła się na dworach magnackich, szlacheckich, a także wśród mieszczaństwa. Na staropolskich ucztach alkohol lał się strumieniami (wystarczy przypomnieć sobie sceny biesiad z Ogniem i mieczem) z czasem więc wznoszenie toastów, picie za zdrowie czy wiwaty stały się nieodłącznym elementem uczt i biesiad. Toasty w czasach staropolskich często były pite z jednego kielicha, który krążył dookoła stołu biesiadników. Gdy zaś wznoszono i pito toast z osobnych kielichów, stukano się nimi tak zamaszystym ruchem, by przelać część trunku do kielicha sąsiada (było to oznaką podania gościom doskonałego alkoholu). Często jeden z biesiadników na znak tego, że nikt nie jest godzien pić po nim z jednego pucharu, po wychyleniu toastu rozbijał go o ziemię lub …. swoje czoło. Był to znak wielkiego szacunku dla współbiesiadników. W czasach sarmackich toasty wznoszono za pomyślność ojczyzny, za władcę lub za zdrowie dam.

toast5_31.12

Mimo upływu lat tradycja wznoszenia toastów wciąż jest żywa. Oczywiście, dziś nikt już nie stuka się zamaszyście kieliszkami ani nie rozbija ich o głowę, współczesne toasty są eleganckie i wyrafinowane. Najczęściej wznosi się je na weselach, przyjęciach lub ważnych uroczystościach rodzinnych.

Jak wznosić toast?

Oglądając różnorodne filmy, niejednokrotnie spotykamy się z sytuacją, gdy bohater chcąc wznieść toast stuka nożem o kieliszek, aby zwrócić na siebie uwagę gości. Nigdy tego nie róbmy! Takie zachowanie uznawane jest za ogromny nietakt! Jeżeli chcemy wznieść toast, powinniśmy wstać nie trzymając kieliszka w dłoni. Jeżeli na przyjęciu panuje gwar, należy poprosić gości o chwilę ciszy. Gdy towarzysze zabawy skierują swoją uwagę na nas, możemy rozpocząć krótką przemowę. Toast nie powinien być dłuższy niż 90 sekund. Pamiętajmy, że toast nie ma być pokazem naszych oratorskich umiejętności, dlatego darujmy sobie długie i zagmatwane wywody. Jeśli nie chcemy zanudzić gości naszą przemową, powinna ona być krótka, ciekawa, z dużą dawką humoru. Wskazane jest przytoczenie zabawnej historyjki lub anegdoty dotyczącej osoby, na część której wznosimy toast. Co najistotniejsze, nasza wypowiedź musi zakończyć się (a nie rozpocząć) sformułowaniem: „Chciałbym wznieść toast na cześć…” wówczas należy sięgnąć po kieliszek i (trzymając go za nóżkę) podnieść do góry, dając w ten sposób sygnał gościom, że należy wstać. Gdy wszyscy goście mają kieliszki w dłoniach, razem unosimy je w górę i pijemy. Popularne stukanie się kieliszkami nie jest wielkim faux-pas, jednak w dzisiejszych czasach raczej rezygnuje się z tego zwyczaju. Uwaga, w złym tonie jest wypicie na raz całego kieliszka alkoholu! Przy wznoszeniu toastu wypijamy tylko łyk!

toast4_31.12

A co z osobami, które z różnych powodów nie piją alkoholu? Otóż, powinny one wznieść toast alkoholowy razem ze wszystkimi, oczywiście bez obowiązku picia. Odmowa wzniesienia toastu lub wznoszenie go wodą, sokiem lub pustą szklanką uznawane jest za niegrzeczne.

2

Nawiązując do staropolskiej tradycji toast wznosi się tylko alkoholem, może to być szampan lub wino. Toastu, w klasycznym znaczeniu nie wznosi się wódką.

Kto i kiedy powinien wznosić toast?

Jednym z najważniejszych elementów toastowego savoir-vivre’u jest zasada, że toast wznosimy w przerwie między daniem głównym a deserem. Nie wygłaszajmy swojej mowy przed posiłkiem. Dajmy gościom czas na spokojną konsumpcję, w przeciwnym razie głodni uczestnicy będą myślami przy daniu głównym, a nasza przemowa nie spotka się z ich zainteresowaniem. Niedopuszczalne jest także wznoszenie toastu podczas jedzenia. Warto wznieść toast pod koniec przyjęcia, by w ten sposób podziękować gościom za przybycie i dobrą zabawę.

toast_31.12

Ważny jest fakt, że pierwszy toast zawsze wznosi gospodarz. Jeśli jesteśmy na weselu rolę gospodarza pełni ojciec Panny Młodej. Kolejne toasty wygłaszają goście według ważności, naprzemiennie z obu stron.

Jeśli nie jesteśmy na weselu, a na naszym przyjęciu jest gość honorowy, pierwszy toast powinien być wzniesiony na jego cześć. Jeżeli przyjęcie nie ma ważnego gościa, zwykle pierwszy toast wznosi się za spotkanie. Na przyjęciu może być wznoszonych kilka toastów, jednak planujmy je z rozwagą, aby co chwile nie „bombardować” gości kolejną przemową, bo najzwyczajniej w świecie ich zanudzimy.

toast1

Jeżeli toast wznoszony jest na naszą cześć, my jedynie unosimy kieliszek, ale nie pijemy swojego zdrowia. Nie musimy wylewnie dziękować za wygłoszony toast, w zupełności wystarczy „dziękuję” i życzliwy uśmiech.

 

Wznoszenie toastów jest trudną sztuką. Wystarczy jednak odrobina zdolności oratorskich i zastosowanie się do kilku zasad, aby ją opanować i oczarować gości . Podstawowe zasady toastowego savoir-vivre’u już znacie. Następne przyjęcie należy do Was!

 

O autorze:

koszula3_22.05-1

Tomasz Miler – twórca firmy MILER skupiającej takie marki jak: Miler Spirits & Style, Miler Bespoke Tailoring, Manufaktura Miler, a także media takie jak Gentleman’s Choice, MilerPije i MilerSzyje. Z wykształcenia biotechnolog i tłumacz konferencyjny. Mąż, pasjonat whisky, dobrego krawiectwa, komunikacji wizualnej i werbalnej oraz marketingu. Miłośnik książek, kina, podróży, cygar, motoryzacji i gotowania.

 

Inne wpisy z tej kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Czytaj kolejny artykuł

7 eleganckich pokrowców na telefon

Hobby, Technologia / 

Przy wyborze etui do telefonu należy zadać sobie ważne pytanie: czy ma być ono funkcjonalne, a może powinno się odznaczać niepowtarzalnym wyglądem? O tym, że cena nie zawsze idzie w parze z wyglądem (a nierzadko nawet z jakością) wiemy nie od dziś. Skoro jednak takie produkty nadal są w sprzedaży, to widocznie jest na nie popyt. Luksusowe marki wyczuły pismo nosem i postanowiły wyprodukować własne etui do elektronicznych gadżetów. Wszak skoro jesteśmy skłonni wydać kilka tysięcy na nowy telefon, to może poświęcimy część wypłaty na elegancki pokrowiec?

A jest w czym wybierać

Producenci oferują zarówno mocno wyróżniające się wyglądem case’y (główny prym wiedzie tu marka moschino ) jak i te klasyczne, eleganckie. Dzisiaj skupimy się na tej drugiej kategorii. Poniżej prezentujemy etui, na które przeciętny Kowalski będzie musiał trochę zaoszczędzić. Większość z nich jest unisex i będą pasować zarówno do kobiety jak i mężczyzny.

 

Michael Kors ‚Jet Set Travel’ phone wallet

farfetch.com

farfetch.com

Etui, które pomieści telefon, monety i kartę kredytową? Czemu nie! Mimo, iż pokrowiec jest bardziej damski niż męski, na pewno niejeden miłośnik mody zwróci na niego uwagę i będzie gotowy wydać nieco ponad 100 euro.
Cena: 110 euro

farfetch.com

farfetch.com

Dolce & Gabbana Sicilian man patch

farfetch.com

farfetch.com

Dla zwolenników case’ów z odrobiną humoru, Dolce & Gabbana proponuje skórzane plecki z Sycylijskim gentlemanem. Etui ochroni tył telefonu przed zarysowaniem. Taki case z sympatycznym bohaterem będzie dobrym uzupełnieniem nieformalnych stylizacji.
Cena: 295 euro.

farfetch.com

farfetch.com

Gresso Regal Case

thegadgetflow.com

thegadgetflow.com

Czarny kolor tytanu uzyskany został dzięki zastosowaniu powłoki PVD, która zwiększa odporność case’a na zarysowania. Technika ta, wykorzystywana jest przy produkcji drogich szwajcarskich zegarków. Jakby tego było mało, etui zostało ozdobione wstawką z 18-karatowego złota (3 g). Produkt nie jest dostępny dla wszystkich i to nie tylko ze względu na swoją wysoką cenę (od 1000 dolarów wzwyż). Wyprodukowane zostało tylko 999 egzemplarzy, a szczęśliwy nabywca może poprosić o wygrawerowanie indywidualnego numeru.
Cena: od ok. 910 euro

gresso.com

gresso.com

koszule_preorder_1200x500_2_pro2

Burberry Grainy Leather case

bur1

burberry.com

Marka Burberry postawiła na ponadczasową klasykę i prostotę. Skórzany pokrowiec spełnia swoje zadanie: ma chronić telefon przed zarysowaniami i jest wykonany z wysokiej jakości materiałów, które wyglądają na całkiem trwałe. Dodatkowo case posiada ręcznie malowane krawędzie. Każdy znajdzie coś dla siebie, bowiem w ofercie znajduje się 12 wersji kolorystycznych.
Cena: ok. 177 euro

bur2

burberry.com

Isaac Reina case

farfetch.com

farfetch.com

Dla fanów nieco bardziej designerskich etui również coś się znajdzie. Ten pokrowiec wykonany został z cielęcej skóry. Jest to produkt unisex, dlatego będzie pasował  zarówno kobietom jak i mężczyznom. Srebrny kolor doda blasku każdemu smartfonowi, a jego właściciela z pewnością wyróżni spośród tłumu.
Cena: 308 euro

Louis Vuitton

louisvuitton.com

louisvuitton.com

Luksusowy francuski dom mody postawił w swoim etui na prostotę. Zamykany, skórzany pokrowiec chroni telefon z obydwu stron. Na okładce i wewnątrz sygnowany jest logiem marki. Co ciekawe, telefon przymocowuje się za pomocą specjalnej przylepnej powierzchni, dzięki czemu mamy dostęp do wszystkich gniazd i przycisków.
Cena: ok. 300 euro

lv21

BookBook case

na_sklep1

 

twelvesouth.com

twelvesouth.com

Ostatnia propozycja przeznaczona jest dla typowych gadżeciarzy, którzy chcą mieć wszystko pod ręką. W pokrowcu oprócz telefonu schować można wszystkie niezbędne karty i pieniądze. Etui posiada aż pięć kieszeni. Pozwala również na ustawienie telefonu pod różnymi kątami, co ułatwia oglądanie filmów, prowadzenie wideo rozmów, czytanie a nawet robienie zdjęć. A wszystko to, zamknięte w pokrowcu do złudzenia przypominającym starą księgę.
Cena: ok. 55 euro

twelvesouth.com

twelvesouth.com

Autor: Agata Bączkiewicz

portfel

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Czytaj kolejny artykuł

Szampan – noworoczny symbol

Alkohol, Dla Ciała / 

„Chodźcie prędko, ja piję gwiazdy!”- tak brzmiały słowa, które wypowiedział mnich Dom Pierre Pérignon podczas pierwszej konsumpcji odkrytego przez siebie wina ze sławnymi „bąbelkami”. Ów duchowny, żyjący w XVII wieku, pochodzi z zakonu benedyktynów i często uważany jest za ojca szampanów. Wprawdzie Dom rzeczywiście pracował nad udoskonaleniem win z Szampanii, ale to nie on odkrył wina musujące jako pierwszy. Stało się to kilkadziesiąt lat wcześniej w Anglii a pomysłodawcą ich produkcji był Christopher Merret.

szampan2_29.12

Pomimo, że na świecie powstają wina robione tą samą metodą i pieczołowitością, jak np. hiszpańskie Cavy czy włoskie Franciacorty i niemieckie Sekty, to  wina z francuskiej Szampanii wciąż uważane są za najlepsze i najbardziej prestiżowe. Ich produkcja roczna wynosi około 2,8 miliona hektolitrów, co oznacza około 370 milionów butelek, a wartość sprzedaży waha się pomiędzy 800 milionów a 1 miliardem euro. Przez lata trunek ten stał się symbolem luksusu i często towarzyszy celebrowaniu rozmaitych okazji kulturalnych oraz sportowych. Nierzadko widzimy jak kolaże lub zawodnicy sportów motorowych świętują zwycięstwa skąpani w strugach szampana. Alkohol ten, stał się także częstym gościem w teledyskach znanych gwiazd muzycznych lub podczas ceremonii wodowania statków.

szampan1_29.12

Szampania jest historyczną prowincją Francji, położoną w północno-wschodniej części kraju i tam właśnie powstają najbardziej cenione wina musujące świata. Region ten podzielony jest na mniejsze mikroregiony, z których 17 posiada najwyższy stopień apelacyjny Grand Cru, a 44 – Premier Cru i tam właśnie znajdują się najlepsze domy szampańskie.

Do produkcji Szampanów używa się trzech rodzajów winogron:

  • Chardonnay (jasne grona), który posiada wysoką kwasowość i aromaty cytrusów oraz kwiatów.
  • Pinot Noir (ciemne grona), odpowiedzialny jest za strukturę oraz niuanse czerwonych owoców.
  • Pinot Meunier (ciemne grona), dający lekkie wina pełne owocowych aromatów, doskonałe do picia z młodu.

Szampany produkowane są metodą tradycyjną (szampańską). Polega ona na podwójnej fermentacji wyciśniętego soku z winogron. Pierwsza fermentacja zachodzi w kadziach ze stali nierdzewnej lub dębowych i nie różni się niczym od powstawania win spokojnych. Druga natomiast ma miejsce w butelce, a jej efektem są powstające pęcherzyki Co2. Na początku każdego roku wina są klarowane i następuje wstępna ocena powstałego trunku. Po tej degustacji rozpoczyna się proces mieszania (assemblage), który polega na łączniu win z rozmaitych odmian winorośli, roczników oraz gron z różnych terenów upraw.

szampan5_29.12

Przed butelkowaniem powstałego wina, dodaje się do niego mieszankę drożdży oraz cukrów tzw. liqueur de tirage. Ten dodatek rozpoczyna drugą fermentację, której skutkiem jest powstanie dwutlenku węgla, a w efekcie bąbelków. Na tym etapie trunek zamykany jest metalowym kapslem. Podczas drugiej fermentacji w butelkach powstaje osad drożdżowy, który nadaje smaku i zapachu fermentującemu winu. Jednak po tym procesie jest on już niepożądany i należy go usunąć. Do tego celu używa się specjalnych stojaków. Usadowione w nich szyjką w dół butelki są obracane, co umożliwia równomierne i swobodne opadanie drożdżowego osadu. W dużych domach szampańskich odbywa się to za pomocą automatycznych żyropalet. W mniejszych natomiast, w których nierzadko znajduje się milion dojrzewających butelek, robi się to ręcznie. Kiedy cały osad opadnie na dno szyjki, jest ona zamrażana w temperaturze około -17 °C. Butelka zostaje otwarta a drożdże usunięte. Ten etap oczyszczania nosi nazwę degorżowania lub dégorgement. Efektem tego procesu jest pewna strata napoju w butelce, ale ubytek ten uzupełniany jest mieszanką  wina i cukru, nazywaną liqueur d’expédition a cały zabieg dosage. Ilość cukru zawarta w tym płynie decyduje, czy szampan zostanie zaliczony do trunków wytrawnych czy będzie charakteryzował się większą słodyczą.

1200x500kieliszkipopr

Cukier pozostały w butelce nazywa się resztkowym. Oto jak szampany dzielą się ze względu na jego obecność: bardzo wytrawny (Brut intégral, Brut zéro), wytrawny (Brut), półwytrawny (Sec), półsłodki (Demi sec), słodki (Doux).

Butelki szampana, które możemy spotkać w sklepach mają zazwyczaj 0,75 l. Wykonane są ze szkła grubszego niżeli te klasyczne, ponieważ muszą wytrzymać ciśnienie aż 6 atmosfer. Istnieje jednak szereg mniej standardowych rozmiarów butelek, które często nawiązują do postaci historycznych:

  • Ćwiartka: 18,75 cl – najczęściej sprzedawana w hotelowych minibarach lub restauracjach
  • Połówka: 37,5 cl
  • Klasyczna: 75 cl (fr. la bouteille)
  • Magnum: 1,5 litra – podwójna objętość klasycznej butelki
  • Jeroboam: 3 litry – objętość czterech butelek normalnych
  • Rehoboam: 4,5 litra – 6 butelek
  • Matuzalem: 6 litrów – 8 butelek
  • Salmanazar: 9 litrów  – 12 butelek
  • Baltazar: 12 litrów – 16 butelek
  • Nabuchodonozor: 15 litrów – 20 butelek
  • Salomon: 18 litrów – 24 butelki
  • Suweren: 26,25 litrów – 35 butelek
  • Prymas: 27 litrów – 36 butelek
  • Melchizedek 30 litrów – 40 butelek

szampan3_29.12

W zależności od długości dojrzewania i rodzaju winogron możemy wyróżnić kilka stylów:

  • Szampany nierocznikowe (Non-Vintage)wizytówka domów szampańskich, robi się je w bardzo dużych ilościach, a producenci z roku na rok starają się zachować jego stałą jakość. Każdy producent tworzy własny styl swoich flagowych produktów, począwszy od trunków lekkich i bardzo owocowych po bogate, strukturalne i pełne drożdżowych aromatów.
  • Szampany Rocznikowe (Vintage)są to wina powstające tylko w najlepszych latach. 80% zbiorów musi pochodzić z konkretnego rocznika. Reszta zatrzymywane jest jako rezerwa do dalszego starzenia i służy m. in. jako liqueur d’expédition.
  • Prestige Cuveeto najdroższe butelki. Tworzone w najlepszych latach i pochodzących z najlepszych parcel. Zazwyczaj powstają w bardzo małych ilościach.
  • Blanc de Blancs robione w 100% ze szczepu winogron Chardonnay. Młode są lekkiej struktury, obfite w aromaty jabłek i owoców cytrusowych. Z wiekiem stają się bardziej kremowe i maślane.
  • Blanc de Noirpowstają z ciemnych rodzajów winogron, Pinot Noir i Meunier. Zazwyczaj mają solidniejszą strukturę i są pełne czerwonej owocowości.

Wysoka uniwersalność szampana w łączeniu go z potrawami bierze się z kilku czynników, główne z nich to pęcherzyki Co2 oraz jego dobra kwasowość. Szampany różowe, które mają solidniejszą strukturę oraz pewien poziom tanin, potrafiących sprostać wielu potrawom mięsnym. Szampan to trunek na tyle uniwersalny, że łączenie go z potrawami jest stosunkowo proste. To wspaniałe wino dobrze skomponuje się zarówno z poranną jajecznicą, jak i homarem na wystawnym przyjęciu.

szampan4_29.12

Największą sprzedażą w ostatnich latach mogą pochwalić się następujący producenci:

  1. Moet & Chandon
  2. Veuve Clicquot
  3. Nicolas Feuillatte
  4. G.H. Mumm
  5. Laurent-Perrier
  6. Taittinger
  7. Piper-Heidsieck
  8. Pommery
  9. Lanson
  10. Canard-Duchene

 

MaurycyMichalak

 

Maurycy Michalak – pasjonat win i mocnych alkoholi. Wieloletnie doświadczenie w branży alkoholowej zdobywał w całej Europie. Posiada trzeci poziom certyfikatu WSET (Wine & Spirit Education Trust). Na co dzień odpowiedzialny jest za dobór portfolio win w sklepie Miler Spirits & Style.

Prezentowane w artykule wina oraz inne alkohole mogą Państwo nabyć w sklepie stacjonarnym Miler Spirits & Style w Poznaniu na ul. Podgórnej 4 (10:00-19:00 pon-pt, 11:00-16:00 sobota) lub wysyłkowo pod numerem telefonu 61 22 66 323 . 

portfel

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Sklep Miler - męski sklep
Top